- Słyszałem o nim od Matrisa
- Kim on właściwie jest?
- Wołają na niego Geert, ale jak naprawdę się nazywa, tego nie wiem.
- Możliwe że jest z tego obozu... - Nie dokończył, bo z sali opatrunkowej dobiegł głośny krzyk.
- Prędko! Zobaczymy co się stało.
Obaj mężczyźni dobiegli na miejsce i spostrzegli, że na ziemi leży lekarz z nożycami wbitymi w pierś.
- Uciekł! Gdzie strażnicy?! Alaaarm!
Z pomieszczenia przeznaczonego do składowania broni wybiegł dowódca straży. Był nieco wystraszony i zdenerwowany.
- Co się stało?
- Jak to co?! Ten awanturnik z pod bramy uciekł!
- Co? Jak to możliwe?! Przecież żaden strażnik nic nie widział!
- Taaak?! A gdzie są ci twoi strażnicy?
- Gyyee...są w sali zwycięstwa
- Dobra! - wyraźnie zdenerwowany - Tą sprawą zajmiemy się później, zwołaj wszystkich i każ strażnikom szukać zbiega.
- Tak jest! - zasalutował i odszedł.
Grand, czerwony ze wściekłości obrócił się na pięcie i wybiegł w stronę drzwi wejściowych.
Nieznajomy poruszał się bardzo powoli i osowiale, ale to gwarantowało mu, że nikt go nie usłyszy.
Noga bolała i ręka też.
- Ałaaa - zgrzytał zębami z wściekłości i bezradności.
Nagle posłyszał głos strażników:
- Zobaczcie tam! Daleko nie zaszedł.
Kulejąc doszedł do beczki pękniętej z jednej strony i wszedł do niej.
Strażnicy przeszli obok niej, rozglądali sie chwilę po czym odeszli. Nieznajomy czym prędzej wyszedł przez dziurę i jęcząc z bólu udał się w kierunku bramy. Przy murze stała opuszczona chata z spróchniałych desek, przykryta przegniłym mchem.
- To jest to! - powiedział do siebie.
Wszedł do środka po czym rozpiął spodnie i wyciągnął z nich kilka buteleczek, kształtem przypominające banana (((xD, bez skojarzeń- dopis.))). Wypił jedną z pośpiechem, a następnie wymieszał dwie pozostałe.
- To na jutro - szepnął do siebie.
Geert położył się na chłodnej ziemi i od razu zasnął.
Rano spocony i rozpalony wstał z ziemi i chwiejąc się wyszedł z chaty. Na zewnątrz było mokro i ponuro. Tylko koło zamku poruszało się kilka sylwetek. W oddali słychać było poszczekiwanie psów a chmury pędziły w swoją stronę. Wędrowiec wypił swoją mieszankę i wyszedł po cichu, stąpając tak cicho jak się tylko da.
- Hahaha! A słyszałeś o Trolach? - z daleka słychać było rozmowę dwóch mężczyzn.
Ale on szedł nie przejmując się niczym, miał przecież dwie dziury w ciele które zaczęły właśnie krwawić. Bolało go, paraliżowało jego członki. Szedł wytrwale, musiał dotrzeć do bramy i jakoś wydostać się na zewnątrz. Gdy dotarł do bramy, ukrył się prędko i czekał aż strażnicy zmienią się wartami.
- Gilbert! - zawołał strażnik stojący między bramą a ruiną baszty.
- Taaak?
- Zmiana!
Nieznajomy czym prędzej ruszył w kierunku wyjścia znajdującego się obok bramy. Podszedł do drzwi, szarpnął i nic. Drzwi zamknięte. Strażnicy chyba coś usłyszeli bo jeden z nich zawołał do drugiego:
- Sprawdź tam na dole pod bramą chyba coś słyszałem.
W tej chwili on, kulejący, wyczerpany i bezbronny wywarzył drzwi resztkami sił i po schodach w dół, czym prędzej podskakiwał jak niepełnosprawny zając. Zobaczył że jest tam wiele tuneli i przejść. Wybrał pierwsze z brzegu. Położył się na ziemi i czekał. Usłyszał kroki po schodach i krzyki. Każdy krok strażnika mroził mu krew w żyłach. Strażnik był już naprawdę blisko, zapalił pochodnię.
- Już po mnie pomyślał.
Światło rozeszło się po lochach i oświetliło postać leżącą na ziemi.
- Mam Cię! - zachichotał
- Potrzebuje pomocy lekarza - wyrzekł Geert z widocznie bladą twarzą.
- Teraz to będziesz potrzebował pomocy całego kręgu magów. Hahahaha!
- Błagam!
- Nic z tego!
Strażnik wyciągnął z torby długi sznur i związał bezsilnego człowieka który zabił dwie osoby i który był tak nieuchwytny, a teraz?. Pociągnął za koniec sznura...
- Aaaa!
- Cicho myszko!
Teraz był wleczony po mokrej, cuchnącej ziemi. I gdy myślał o śmierci...posłyszał potężny grzmot, potem drugi i trzeci. Strażnik szybko przywiązał go do żelaznego haku i wybiegł na zewnątrz.
A na zewnątrz...ogień, śmierć i wielki wrzask. Brama była zniszczona tak, że bez problemu można przez nią przejść. Cztery chaty płonęły, a obok zamku walczyło ze sobą czterech facetów. Dwóch z nich było z pewnością strażą zamkową. Ale inni...Kto to jest? Zadawał sobie pytania pocąc się coraz bardziej.
- (Ładnie się wyrażam)! To chyba obóz magów i uczniowie Gucia. Nie myśląc dalej, zaszarżował prosto na jednego z uczniów. Przyłożył mu z prawej, lecz ten sparował cios. Odbijali swoje ciosy, walka była wyrównana. W końcu uczeń z półobrotu kopnął delikwentowi prosto w kark, ten przewrócił się i począł błagać:
- Daruj mi życie!
- Co już? - śmiał się zelżywie - Gdzie jest Hrabia?
- Yyy...w lochach! O tam - pokazując paluchem wykrzywił minę i dodał - Darujesz mi życie?!
- Twoje życie nie warte jest nawet kurzego jaja!
Dostał sztyletem prosto w brzuch. Uczeń pobiegł najpierw do lochów by uwolnić Geerta, a gdy już to zrobił ruszył po mistrza Gucia.
Ognisko było wielkie i dawało dużo kojącego ciepła. Cały obóz wraz z mistrzami i magami oraz z "uwolnionym" ukrywali się na polanie nie daleko lasu.
- Zjawiliście się na czas, jeszcze trochę a nie było by mnie na tym nędznym świecie.
- Taaak! Masz rację... - powiedział, kładąc akcent na ostatnie słowo.
- Zamek zniszczony, prawie wszyscy strażnicy nie żyją, wśród nas nie ma trupów, a do tego teraz grzejemy tyłki przed ogniskiem - podsumował Geert.
- Jak tam z twoimi ranami? - zapytał Gucio.
- Wiesz, nie jest źle.
- Wróćmy do naszej akcji - zatroskał się mistrz - Grand żyje czy może ktoś go sprzątnął?
- Raczej żyje, żaden wojownik nie meldował jego śmierci.
- Ehh...trzeba go zabić bo narobi syfu.
- Rano wyślemy kilku magów na poszukiwania.
Nastała chwila głuchej ciszy. Słychać było kroki wartownika i bąki kucharza, a w oddali krzyk kobiety.
- Słyszałeś o Matrisie...
- Tak, nie mówmy o tym...w prawdzie nie wiem jak zginął.
- Nie istotne, ważne teraz kto poprowadzi magów.
Wojownicy powoli kładli się do swych namiotów, odkładali broń i szli spać. Nie wiedzieli co czeka ich jutro...ważne było by dobrze się wyspać i by mieć co jeść.
C.D.N
[ Dodano: 2008-09-12, 13:17 ]
Starałem się opierać na wszystkich wskazówkach z poprzedniego arta(zapowiedź) i nie chcę zawieść Jima. Jim, starałem się.
Zaproszone osoby: 1 Pomógł: 6 razy Wiek: 14 Dołączył: 09 Maj 2008 Posty: 404 Piwa: 59/59 Skąd: Puławy
Wysłany: 2008-09-12, 12:21
Fajny, długi i prawie dobrze napisany art w dialogach na początku za bardzo nie pisałeś, co kto mówi, mogłeś napisać chociarz tak - powiedział Zdzicho, - odrzekł Zbycho ( to jest przykład xD ), oraz zabrakło w niektórych zdaniach myślinika
Lesek napisał/a:
- Możliwe że jest z tego obozu... Nie dokończył, bo z sali opatrunkowej dobiegł głośny krzyk.
Tutaj się wydaje, jakby ten tekst "Nie dokończył..." mówił bohater, przed tym jeszcze napisać trzeba myślnik. Znalazłem, jeszcze inne jedno takie zdanie, w tekście, a ogółem dobry art, stawiam ci piwko
EDIT:
Aha i ja postawiłem, żeby było dużo krwi, przemocy i więcej bijatyk, niedarowanie życia, bijatyki itp. itd ^^
Aha i ja postawiłem, żeby było dużo krwi, przemocy i więcej bijatyk, niedarowanie życia, bijatyki itp. itd ^^
Aha, hehehe xD
Błędy poprawię.
[ Dodano: 2008-09-12, 13:27 ]
A tam na początku dialogi były "łyse" poprostu bo ja miałem taki pogląd i chciałem wprowadzić nutke tajemniczości i zaciekawienia. Z resztą to nie przeszkadza. Poprostu ktoś tam rozmawiał: bla bla bla i nagle bum. Nie chciałem zbytnio przenosić akcji na ten dialog, skupiłem się bardziej na tym zabójstwie.
OK?
Super zajefajne opowiadanie
Tak trzymać Lesku dalej pisz takie fajowe opowiadania a napewno twoja kariera nie będzie się ograniczała do graczy.org i bez urazy dla stronki
Pomógł: 1 raz Dołączył: 08 Maj 2008 Posty: 97 Piwa: 30/6 Skąd: mam tyle talentu?
Wysłany: 2008-09-12, 16:09
Lesek napisał/a:
Starałem się opierać na wszystkich wskazówkach z poprzedniego arta(zapowiedź) i nie chcę zawieść Jima. Jim, starałem się.
Po tych słowach, ciężko mi będzie coś sklecić...
Zacznę od faktu, że nie musiałeś napomykać o staraniu się. Zauważyłem znaczną poprawę stylu już w trakcie lektury Twojego arta. Jest coraz lepiej, bardziej wiarygodnie i ciekawie!
Mimo wszystko efekt końcowy, to jeszcze nie to, co jesteś w stanie osiągnąć... W tym miejscu zaczynamy krytykę !
Lesek napisał/a:
Obaj mężczyźni dobiegli na miejsce i spostrzegli, że na ziemi leży lekarz z nożycami wbitymi w pierś.
W tym momencie opowiadania, powinieneś zacząć budować jakiś nastrój. Jednozdaniowy opis odpada. Musisz bardziej pobudzić wyobraźnię, tak aby czytelnik wręcz widział tę scenę. Napomknij o krwi, pisz o detalach!
Lesek napisał/a:
Dobra! - wyraźnie zdenerwowany
Hmm... brakuje tu określenia. Czegoś w stylu ''był wyraźnie zdenerwowany'' ''rzekł wyraźnie denerwowany'' itd.
Lesek napisał/a:
Kulejąc doszedł do beczki pękniętej z jednej strony i wszedł do niej.
Strażnicy przeszli obok niej, rozglądali sie chwilę po czym odeszli.
Tutaj leży realizm. Wiem, że wyobraźnia ma moc, ale nie można wciskać czytelnikom wszystkiego... Człowiek, z którego krew leje się wiadrami, nie ma mocy umknąć zdrowym,zorganizowanym strażnikom i (sic!) wleźć do beczki.
Lesek napisał/a:
czterech facetów
Wyraz ''facetów'' zupełnie nie pasuje do realiów opowiadania. Bardziej na miejscu byłoby' 'mężczyzn'' czy coś w tym stylu...
Lesek napisał/a:
wykrzywił minę
Co zrobił? Można mieć wykrzywioną minę, a i owszem. Jednak krzywienie miny nie ma miejsca .
Lesek napisał/a:
Cały obóz wraz z mistrzami i magami oraz z "uwolnionym" ukrywali się na polanie nie daleko lasu.
Może coś więcej na temat obozu? Jak rozmieszczone były kwatery, kto gdzie przebywał itd?
Lesek napisał/a:
podskakiwał jak niepełnosprawny zając
Porównania, metafory, przemawianie do wyobraźni - to megaważne w pisaniu prozą. Jednak należy mieć wyczucie co jest literackie, a co śmieszne(w tym złym sensie). Jeśli utykał, to utykał... nie posuwał stopami, jak mrówka bez odnóży itd.
Lesek napisał/a:
W końcu uczeń z półobrotu kopnął delikwentowi prosto w kark
Tutaj z kolei leży realizm. Wątpię żeby w prawdziwej, zwartej walce, w dodatku w realiach quasiśredniowiecznych, walczący zewsząd atakowany, miał czas na wyprowadzenie kopa z półobrotu. Prędzej by dostał ''z zidana'' mieczem, niż zrobił coś takiego.
No dobra, było nieźle. Zastosuj się do wskazówek, a następnym razem poleci piwo.
_________________ Człowiek jest z natury dobry. Szkoda tylko,że natura jest zła...
Art nie zbyt mi sie spodobał z jednego względu nienawidze dialogów. Mam nadzieje że kiedyś będę mogła przeczytac twojego arta bez dialogów Ja oczywiście nie krytykuje I nie zmuszam
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
w dialogach na początku za bardzo nie pisałeś, co kto mówi, mogłeś napisać chociarz tak - powiedział Zdzicho, - odrzekł Zbycho ( to jest przykład xD ), oraz zabrakło w niektórych zdaniach myślinika
więc 2 razy nie trzeba pisać 
) i długie opowiadanie.
